Een na laatste dag of toch niet ?

Dinsdag 9 november 2010.

Na de volle dag van gisteren wil ik graag een “thuisdagje”, tenslotte hebben we morgen ook nog een dag om eventueel een uitstapje te kunnen doen. Dus ons thuisdagje begin ik met in duster aan de ontbijttafel te verschijnen (ja dat kan allemaal!) en lekker rustig aan te “tutten”. Ik bedenk me dat ik alvast on-line zou kunnen inchecken voor mijn thuisvlucht, dus haal mijn reispapieren tevoorschijn. De schrik slaat me om het hart, want wat is het geval….ik vlieg woensdag, dus morgen naar huis en niet donderdag zoals ik steeds in de veronderstelling was. Ik geef een gil naar Herma …. lees eens, wat staat hier nu? Ja echt woensdag, dus even slaat de paniek toe. Herma heeft een paar daagjes “weg” geboekt en dat zou nu ook een dag vervroegd moeten worden, kan dat? Tim, de hond, gaat naar de kennel, moet dus ook een dag eeder, pffffffff…………… hoe stom kan ik toch zijn.
Fred zou zeggen: muts !
Nadat we van de schrik bekomen zijn wordt er gehandeld. Alles staat binnen de kortste keren weer op een rijtje. Onze “thuisdag” kan beginnen.
Dus dan toch maar de koffer alvast wat inpakken. Dan is het maar helemaal duidelijk dat ik morgen al vertrek.

Gisteren zat Herma met het dilemma wat het laaste diner (woensdag dus) zou moeten zijn, van dilemma is geen sprake meer want op het programma van vandaag stond lamsbout en dat gaat dus het laatste diner worden. Ze stort zich vol overgave op de bereiding hiervan.

Iedere dag heeft zij een feest van het eten gemaakt, een plaatje op het bord en overheerlijk van smaak en afwisseling. Herma het was top !

Iedere dag zaten we ook aan de computer. Ik leerde veel van je Herma. Ook het begin van dit blog zette je maar even voor mij op, zodat ik zelf er verder mee kon. Ook dit vind ik top ! Je computerkamer richtte je zo in dat we naast elkaar konden zitten….nu kan alles weer op z’n oude plaats, zal best even vreemd zijn,  zonder zo een kletskont naast je, hahaha !!!!!

Op deze laatste dag in Nieuw Zeeland scheen de zon uitbundig en daar profiteerde ik nog even van door met mijn boek op het deck te gaan zitten en tussen het lezen door even nog van het prachtige uitzicht te genieten.

Geen dag mocht ik iets doen, soms heel soms iets, maar liever niet. Ik werd behandeld als een prinses. Deze laatste dag mocht ik zomaar toch iets doen, na veel aandringen overigens, ik mocht alle bakken met bloemen en planten water geven, want tenslotte gaan jullie ook een paar dagen weg en alles moet als het even kan, wel overleven. Dus de gieter ter hand genomen en me van mijn taak gekweten.

Onze gezellige “klets sessies” zal ik missen, zie je ons nog zitten ?

Ons thuisdagje vordert al aardig. Myron komt na school bij jullie en blijft ook gezellig eten. Hij draait zijn heerlijke programma af, gaat skateborden, eet van allerlei lekkers, want daarvoor ben je tenslotte bij omi en opa. Gaat zwemmen met opa en ik probeer daarvan foto’s te maken. Hij speelt het spel goed, want wil niet op de foto en verstopt zich onder zijn luchtmatras. Het is hem gelukt, ik kan hem niet voor mijn lens krijgen of toch misschien??????

Hij heeft mij het kaartspelletje “pesten” geleerd en dat gaan we ook nog even doen. Hij is slim en wint weer eens van me! Maar we hebben grote lol.

Zo vliegt dit dagje dus voorbij. Na het voortreffelijke diner komt Judy Myron halen. Nu begint het afscheid nemen dus al. Dag Judy, het was gezellig met je en ik vind het heel leuk jou, Vincent en Myron te hebben leren kennen. We keep in touch! En over afscheid nemen gesproken. Vanmiddag is Tim al naar de kennel gebracht, afscheid dus ook al van mijn grote vriend. Wat een schat van een hond, we werden echt vriendjes deze weken.

De avond besteden we natuurlijk nog aan de computer totdat het eigenlijk al weer veel te laat is. Morgen om 6.45 uur gaat de wekker. Het is drie uur rijden naar de luchthaven van Auckland.

Herma en Henny, nogmaals dank voor een schitterende vakantie. Het heeft me aan niets ontbroken. Tot volgend jaar in Nederland.

Hiermee sluit ik mijn verhalen over Nieuw Zeeland af maar blijf me maar volgen op dit blog!

Vliegen.

Maandag 8 november 2010.

Henny bezit een vliegtuig ! Het is een Cessna 150 uit 1967 en daar mag ik vandaag in mee de lucht in. Heel bijzonder want dat maak je toch nooit mee?
We komen bij de hangar aan en de, helemaal niet zo grote, roldeur gaat open ….. verbaasd kijk ik om me heen ….. allemaal prachtige vliegtuigjes staan daar te blinken. Ik fotografeer me onmiddellijk een slag in de rondte.

Henny opent daarna de deuren aan de andere kant van de hangar en daar ontrolt zich een nieuwe wereld voor mij. Een heus vliegveld met een verkeerstoren, start- en landingsbaan en druk vliegverkeer. Hier vandaan vliegen allerlei soorten kleine vliegtuigen en helikopters en zelfs  verkeersvliegtuigen waarin 32 personen naar Auckland kunnen vliegen, de binnenlandse luchtlijn dus. Ik kijk echt mijn ogen uit.
Er staat ook een “mini” helikopter voor mijn neus, zo een kleine heb ik nog nooit gezien. En daar wil ik wel even het mijne van weten, dus een praatje maken met de piloot leek mij een goede optie.

Enfin praatje gedaan en stort me verder met volle overgave op “The Old Lady” van Henny.
Wat een beauty. De foto’s laten dit wel zien.

Henny trekt het vliegtuig uit de hangar en gaat tanken een stukje verderop.

Ik heb intussen een stoeltje buiten gezet in het zonnetje en zit alles wat ik daar beleef als een spons op te zuigen.

Plotseling zie ik Henny, inmiddels aangekomen bij de pomp, naar me wenken om daarheen te komen.
Onmiddellijk vliegt de gedachte door mijn hoofd dat ik misschien wel even met de mini helicopter mee mag, want de piloot daarvan  staat inmiddels zijn tank vol te gooien. En ja hoor dat is de bedoeling, een heel klein stukje overigens, alleen terug naar de hangar, maar super gaaf!

Om een lang verhaal kort te maken, we gaan, nadat Henny een uitgebreide checklist heeft afgewerkt, naar de startbaan en we krijgen permissie om te starten van de toren. Wat een geweldige ervaring, daar gaan we. We maken een echt prachtige vlucht, boven meren, boven bebost gebied en boven de goudmijn, terug een stuk langs de kust met al zijn prachtige tinten van de zee.

Ik kan het niet goed beschrijven maar ik zal het me altijd blijven herinneren. De landing wordt na veel over en weer gepraat met de toren, zorgvuldig voorbereid en een geslaagde landing, best heel spannend, maakt een eind aan dit avontuur, want dat was het wel voor mij. Dank aan “mijn” piloot !

Terug bij de hangar stappen we uit en ik ben in een soort van “van de wereld” door alle indrukken van voor, tijdens en na de vlucht en moet echt even zitten en bijkomen van dit alles. Herma belt al of alles goed is afgelopen en dat kan ik alleen maar bevestigen.

Nadat het vliegtuig binnen is gezet gaan we lunchen in een restaurant naast het museum. Zelfs bij de koffie zat een vliegtuigje !

Het museum waar allerlei oude vliegtuigen en alles wat verder met de vliegerij te maken heeft wordt tentoongesteld. Dit museum wordt gerund door alleen maar vrijwilligers. Bijzondere zaken zijn er te zien en natuurlijk maakte ik wat foto’s. Maar wil je over het vliegen met De Cessna en alles over het museum weten kijk dan maar hier. http://www.theflyingdutchman.co.nz/ Allemaal werk van Herma natuurlijk, schitterend gedaan en heel interessant om te lezen.

We rijden hierna naar Mount Maunganui waar we een wandeling maken en uiteindelijk uitzicht hebben op de Pacific Ocean. Prachtig !

Moe maar voldaan keren we huiswaarts. Met alle indrukken van die dag is mijn hoofd overvol en lig ik rond 22.00 uur al in mijn bed.

Thermaal gebied

Zondag 7 november 2010.
We gaan vandaag naar Wai-O-Tapu,  thermal wonderland. Herma schreef hierover een stuk op haar blog dus lezen jullie daar het verslag. De link naar haar blog staat aan de rechterkant van dit fotoverslag. 

silverfern

‘s Avonds zijn we te gast bij Judy, schoonzoon Vincent en kleinzoon Myron. Vincent zijn passie en beroep is koken. De tafel was gezellig, het gezelschap meer dan gezellig en het eten ….. voortreffelijk.

 Meer dan voldaan ploffen we thuis weer achter onze computers !

 

Drie meren

Gisteren, 4 november, naar het Lake District geweest. We waren bij het “groene” meer genaamd Lake Rotokakahi, naar het “blauwe” meer dat luistert naar de naam Tikitapu en naar het meer Tarawera. (Op de kaart aangegeven met groene en blauwe pijl en het Lake Tarawera is onderstreept met rood. Rotorua, waar we Herma en Henny wonen staat noordelijker, ook met rood onderstreept.)

Op weg naar de twee meren, eerst gestopt bij het Lake Okareka. We waren er alleen in eerste instantie, een hele vredige, prachtige omgeving. We keken wat rond en we zagen wel een bootje in de verte maar al naar gelang het dichterbij kwam, zag Herma dat het “De Duck” boot was een amfibie voertuig.

Eenmaal aan land heb ik gevraagd aan de schipper/chauffeur of dit voertuig uit het leger kwam. Ja dus, het was van 1942 en kwam uit het Amerikaanse leger. Geweldig ! Vol met toeristen had hij zijn toer gemaakt en om zijn passagiers weer bij elkaar te roepen gebruikte hij een fluitje in de vorm van een eend! Alle senioren gehoorzaamden als eendjes !

We vervolgden onze tocht op weg naar het blauwe en groene meer. Wat een prachtig uitzicht. Op een verhoogd gedeelte tussen de twee meren heb ik me suf staan fotograferen, wat een prachtig uitzicht naar beide meren. Ook de koru uit mijn vorige bericht stond daar.

Verder gaan we weer naar het Lake Tarawera. Het meer is aanzienlijk beïnvloed door de uitbarsting van de Mount Tarawera op 10 juni 1886. Ook hier weer een fantastisch vredige omgeving. Nog even een praatje gemaakt met een drietal “kiwi’s” zoals Herma ze noemt.

Tijd voor de lunch. Heerlijk in het zonnetje gezeten bij de Buried Village, waar deze prachtige blauwe regen in bloei stond.

Een prachtige dag met heerlijk weer en vol indrukken rijden we weer huiswaarts, alwaar we ons weer als verslaafden op de computer storten, LOL !

KORU

Alleen maar omdat ik het zo een prachtige foto vind, nogmaals de koru.
Het uiteinde van het blad van de varen. Het staat hier in Nieuw Zeeland symbool voor een nieuw begin.

Schapen.

Vanmiddag naar de “sheepshow” geweest. Ik heb altijd gedacht dat schapen domme beesten zijn, maar laat ze maar schuiven ! In de grote ruimte waar alles verteld wordt over de vele soorten schapen, staan, als we binnen komen, de schapen al aan de zijkant van deze ruimte. Allemaal aan een ketting, zodat ze wel op hun plaats blijven. De bezoekers, ach daar hebben ze niets mee, maar als de leider van de show en zijn assistente binnen komen dan komt er gelijk beweging in de kudde aan de kant. Later blijkt dat ze één voor één naar het podium gaan. Ze weten dat al precies, want op hun plek op het podium staat ook een bakje voer …….. Daar gaan ze voor. Niet erg dom dus.

Er wordt uitgelegd welke “merken” schapen er zoal zijn. Het zijn er velen.

Er wordt natuurlijk een schaap geschoren, weliswaar een “achtergehouden” schaap dat ergens uit de wand door een deurtje komt zetten.

 Kortom het was echt een show, maar leuk om mee te maken.

Bèèèèèèèèèèèèh !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wandelen in de voortuin !

Nadat we gisteren even e.e.a. buiten de deur hadden gedaan (zie Herma’s blog) zijn we naar huis gegeaan.
‘s Middags hebben we op de Estate waar Herma en Henny wonen, gewandeld en prachtige foto’s gemaakt. Een leuke “voortuin” hoor!!!!

TE PUIA

TE PUIA – New Zealand Màori Arts and Crafts Institute – daar waren Herma en ik vandaag.
Zie het maar als een heel groot openlucht museum, héél groot dus. Ik kan het nooit helemaal goed overbrengen
in mijn verhaal, dus wil je echt het naadje van de kous weten ga dan maar naar: www.tepuia.com

 

Allereerst zijn we naar een Màori begroeting en een concert geweest. Indrukwekkend. pokarekare_ana (hier kan je het ook beluisteren)
Buiten werd er een begroetings ceremonie verricht en daarna ( de schoenen uit) naar binnen voor het concert. Prachtig, echt prachtig, ik kreeg er koude rillingen van. Na het concert was er de gelegenheid om foto’s te maken. Daar hehben we dankbaar gebruik van gemaakt!

(Filmpje komt op Herma’s blog, ze wil ook zo graag wat bezoekers !!!!!!!!!!!!!!!!!! Zie de link naar haar blog rechts in de zijbalk onder: medebloggers.)

Lekker even de lunch gebruikt voordat we het park verder zijn ingelopen. De mud pools, geisers, prachtige omgeving, Màori huisjes en prachtig houtsnijwerk bekeken.

Nadat onze voetjes helemaal op en versleten waren en we eigenlijk een beetje de verkeerde kant waren opgelopen was onze redding weer nabij. Aan iemand die bij het park hoorde, hebben we verteld dat we eigenlijk veel te ver waren gelopen en we tot de knieën afgesleten waren :)  
Binnen vijf minten ging “the train” en daar konden we vast wel in mee. En jawel, dat was zo en de loopafstand naar het “stationnetje” was een kleine 2 minuten schat ik! Dus we boften.

Het was vandaag dus weer een prachtige dag met veel nieuwe indrukken. Thuis heeft Herma een lijnvriendelijk diner gemaakt  met o.a. deze heerlijke schaaltjes …………..hahahaha !!!!!!!!!

Dit kost natuurlijk weer twee dagen op water en brood!

Zondag 31-10-2010

Vandaag een koude, winderige maar evengoed zeer zonnige dag. Vanuit het raam van mijn “vakantiehuis” zien we witte koppen op het meer. We proberen hier en daar om het huis buiten te zitten, maar het is toch te fris.

Na de lunch vertrekken we naar de dochter van Herma en Henny. Ze woont niet ver vanaf haar ouders. Daar belanden we in een warm zonnetje en zitten totaal uit de wind bij haar prachtige huis in een geweldige omgeving. Een groot bos achter haar huis, wat tot hen eigendom behoort, een groot aantal beesten en een warm onthaal.

Ze bakte zelf de koekjes die super lekker waren.

Judy is een heel creatief mens. Ze heeft daar bij haar huis, wat ze bewoont met man Vincent en zoon Myron, ook 2 angora geiten staan, waarvan ze de wol wint en zelf dan ook weer spint. Ze weeft, ze schildert en heeft nog talloze andere hobby’s.
De omgeving waar ze woont nodigt daar ook absoluut toe uit, zo buiten, in zo een relaxte omgeving.

Ze heeft dus geiten, kalkoenen, twee honden, twee katten en Nijntje het konijn! Een complete menagerie dus. Enig !

Hieronder nog één fotootje van het prachtige uitzicht wat we vanaf haar veranda hadden.
Judy het was een topmiddag tot volgend weekend ! Hahaha  ………….

Ga maar kijken ……

Vandaag kunnen jullie op Herma’s blog lezen wat we zoal deden vandaag.  http://www.dromenweven.com/blog/