Omdat mijn fiets een lekke band had ……
heb ik het vliegtuig maar genomen.
Dit is vanuit het toestel op de binnenlandse vlucht van Auckland naar Tauranga.
Op het vliegveld stond Herma mij op te wachten.
Leuk op zo een kleine luchthaven dat je elkaar
meteen kan zien wanneer je uitstapt!
Het is hier hoogzomer en alles staat in volle bloei.
We maakten de dag na aankomst een heerlijke wandeling
in het prachtige gebied Hamurana Springs.
De echtgenoot van Herma staat (nog) niet op de foto,
maar Herma en de hond TIM wel.
Dit is gewoon een mooi plaatje van een varen die inmiddels het leven heeft gelaten.
Het lijkt wel een jungle, prachtig !
Inmiddels ben ik in Nieuw Zeeland !!!!!
Een vrij plotselinge actie. Ben weer heerlijk bij mijn vriendin en haar man, daar waar ik anderhalf jaar geleden ook was.
Daarover schreef ik menig stukje op dit blog, zie maar onder het kopje Nieuw Zeeland.
Nu komen er weer nieuwe verhaaltjes en foto’s.
Op dit “beginplaatje” zien jullie het symbool van Nieuw Zeeland, de koru en een foto van mijn vriendin Herma.
Als ik nu ergens zin in heb dan is het dit wel !!!!!!
Maar misschien zijn de wonderen de wereld nog niet uit …… en komt er in februari nog wel zo een dag ……
Misschien schop ik nu tegen heel veel schenen, maar ik word wel een beetje moe van bijvoorbeeld een NOS journaal dat 20 minuten besteed aan het besluit van het bestuur van de Elfstedentocht om de tocht niet door te laten gaan.
Overal wordt er gesproken over de tocht, het leger wordt ingezet om de route schoon te maken. Veel vrijwilligers steken er uren en uren van hun tijd in. Dat vind ik dan wel weer erg mooi.
Goed de tocht gaat niet door, mogen we het dan nu weer over iets anders hebben?
Misschien kunnen er nog heel veel schaatsers genieten van de stukken in Friesland die perfekt zijn om te berijden. Maar dan lekker schaatsten zonder al die euforie over iets dat haast niet meer te organiseren valt, omdat de weersomstandigheden in Nederland zich niets voor laten schrijven. En het bestuur is tenslotte verantwoordelijk voor al die mensen die mee willen doen en die verantwoordelijkheid kon dit bestuur nog niet op zich nemen. Aan ongelukken heeft niemand iets tenslotte.
Voor diegenen die dit geen leuk blogje vinden heb ik nieuws, er komen weer andere pennenvruchten !
Mijn vader riep het al: ‘Van sneeuw heb je drie keer last”
Als het komt
Als het ligt
Als het weggaat.
Het is een mooi gezicht hoor, maar ik heb net zoveel met sneeuw als mijn vader !
Zomaar opeens even flink ziek geweest, dus geen enkele inspiratie om maar iets op dit blog te schrijven.
Inmiddels wel weer op de been.
Tijdens het doorspitten van mijn computer kwam ik dit plotseling tegen.
In die tijd was ik nog volop aan het aquarelleren .
Ik dacht, zet het maar op mijn blog, dan kan ik het tenminste terugvinden, chaootje als ik ben.
De kleur van de ondergrond is hier wat rose. Het orgineel heeft een gebroken witte achtergrond met lichtgele tinten erdoor.
Tijdens een wandelingetje door ons onvolprezen dorp, kwam ik deze Hellebores tegen.
Ik vind dit zo een prachtige plant dus kon er niet aan voorbij zonder een foto te maken.
Mijn kleinzoon, wordt 5 jaar een dezer dagen.
Een paar dagen geleden was hij een dagje bij ons. Hij wilde graag ook ‘s avonds blijven eten, nou dat kon.
Wij eten altijd aan een gedekte tafel, zo ook deze avond. De tafeldekken houdt bij mij in dat er servetten naast de
borden liggen en aan de ander kant van het bord heb ik het bestek op messenleggers.
Oma: ” Wat zijn dat” wijzend op de messenleggers . Dat zijn messenleggers Mick. Ooooooo, oma, wat zijn
messenleggers, want ik heb geen mes ?!
Dus ik heb het hem uitgelegd en hij vond het bar interessant, dus kwam de volgende vraag. Oma, die wil ik voor mijn verjaardag hebben.
Dat gaan we doen hoor, zei ik tegen hem. Dus gezocht in allerlei kookwinkels, maar geen of geen leuke messenleggers te koop.
Mijn heil op Marktplaats gezocht en daar waren ze! Precies wat voor hem leuk is.
Contact gemaakt via de advertentie en het toeval wilde dat dat een hele lieve oma was die dit wilde verkopen. Enfin er
volgde wat leuke mails over en weer en vandaag lagen er acht teckeltjes in de brievenbus.
Het enige wat ik nog even ga doen is ze opwrijven met een zilverdoek en dan is het cadeau toch helemaal super leuk.
Het allerleukste aan dit verhaal is dat, als deze kleinzoon een jaar of veertig is en misschien met zijn kinderen aan een gedekte
tafel zit, hij kan zeggen: ” Kijk die messenleggers kreeg ik voor mijn 5e verjaardag van mijn oma!”
Misschien een sprookje waarin ik wil geloven maar stel dat het eens zo zal gaan ……
