Vliegen.

Maandag 8 november 2010.

Henny bezit een vliegtuig ! Het is een Cessna 150 uit 1967 en daar mag ik vandaag in mee de lucht in. Heel bijzonder want dat maak je toch nooit mee?
We komen bij de hangar aan en de, helemaal niet zo grote, roldeur gaat open ….. verbaasd kijk ik om me heen ….. allemaal prachtige vliegtuigjes staan daar te blinken. Ik fotografeer me onmiddellijk een slag in de rondte.

Henny opent daarna de deuren aan de andere kant van de hangar en daar ontrolt zich een nieuwe wereld voor mij. Een heus vliegveld met een verkeerstoren, start- en landingsbaan en druk vliegverkeer. Hier vandaan vliegen allerlei soorten kleine vliegtuigen en helikopters en zelfs  verkeersvliegtuigen waarin 32 personen naar Auckland kunnen vliegen, de binnenlandse luchtlijn dus. Ik kijk echt mijn ogen uit.
Er staat ook een “mini” helikopter voor mijn neus, zo een kleine heb ik nog nooit gezien. En daar wil ik wel even het mijne van weten, dus een praatje maken met de piloot leek mij een goede optie.

Enfin praatje gedaan en stort me verder met volle overgave op “The Old Lady” van Henny.
Wat een beauty. De foto’s laten dit wel zien.

Henny trekt het vliegtuig uit de hangar en gaat tanken een stukje verderop.

Ik heb intussen een stoeltje buiten gezet in het zonnetje en zit alles wat ik daar beleef als een spons op te zuigen.

Plotseling zie ik Henny, inmiddels aangekomen bij de pomp, naar me wenken om daarheen te komen.
Onmiddellijk vliegt de gedachte door mijn hoofd dat ik misschien wel even met de mini helicopter mee mag, want de piloot daarvan  staat inmiddels zijn tank vol te gooien. En ja hoor dat is de bedoeling, een heel klein stukje overigens, alleen terug naar de hangar, maar super gaaf!

Om een lang verhaal kort te maken, we gaan, nadat Henny een uitgebreide checklist heeft afgewerkt, naar de startbaan en we krijgen permissie om te starten van de toren. Wat een geweldige ervaring, daar gaan we. We maken een echt prachtige vlucht, boven meren, boven bebost gebied en boven de goudmijn, terug een stuk langs de kust met al zijn prachtige tinten van de zee.

Ik kan het niet goed beschrijven maar ik zal het me altijd blijven herinneren. De landing wordt na veel over en weer gepraat met de toren, zorgvuldig voorbereid en een geslaagde landing, best heel spannend, maakt een eind aan dit avontuur, want dat was het wel voor mij. Dank aan “mijn” piloot !

Terug bij de hangar stappen we uit en ik ben in een soort van “van de wereld” door alle indrukken van voor, tijdens en na de vlucht en moet echt even zitten en bijkomen van dit alles. Herma belt al of alles goed is afgelopen en dat kan ik alleen maar bevestigen.

Nadat het vliegtuig binnen is gezet gaan we lunchen in een restaurant naast het museum. Zelfs bij de koffie zat een vliegtuigje !

Het museum waar allerlei oude vliegtuigen en alles wat verder met de vliegerij te maken heeft wordt tentoongesteld. Dit museum wordt gerund door alleen maar vrijwilligers. Bijzondere zaken zijn er te zien en natuurlijk maakte ik wat foto’s. Maar wil je over het vliegen met De Cessna en alles over het museum weten kijk dan maar hier. http://www.theflyingdutchman.co.nz/ Allemaal werk van Herma natuurlijk, schitterend gedaan en heel interessant om te lezen.

We rijden hierna naar Mount Maunganui waar we een wandeling maken en uiteindelijk uitzicht hebben op de Pacific Ocean. Prachtig !

Moe maar voldaan keren we huiswaarts. Met alle indrukken van die dag is mijn hoofd overvol en lig ik rond 22.00 uur al in mijn bed.